ZAMKNIJ
Serwis używa plików cookie, które są niezbędne do komfortowego korzystania z portalu, m.in. utrzymania sesji logowania. Możesz w dowolnej chwili zmodyfikować ustawienia cookie w swojej przeglądarce. Aby dowiedzieć się więcej przeczytaj informację o cookie.

Przejdż do domu:
Jesteś tu: Strona główna » Przewodnik » Inne regiony Kaszub

PRZEWODNIK


REGION:   INNE REGIONY KASZUB
(pokaż wszystkie domy z tego regionu)
Opis regionu:

Jezioro Żarnowieckie

Jezioro Żarnowieckie o powierzchni 1432 ha to największe w pasie pobrzeża jezioro o długości 7,6 kilometrów, szerokości 2,6 kilometra i maksymalnej głębokości 16,6 metra. Z odległym o 4 km morzem łączy je rzeka Piaśnica. Położenie w otoczeniu wysokich wzgórz morenowych i bliskość morza sprawiają, że zawsze wieją tu z różnych kierunków wiatry o sile nieznacznie mniejszej niż nad morzem. Około 1/3 obszaru jeziora jest stosunkowo płytka i stwarza doskonałe warunki do uprawiania windsurfingu. Jako jedno z nielicznych tak dużych jezior nie jest objęte strefą ciszy i można tu uprawiać sporty motorowodne.

Największą miejscowością nad jeziorem jest Nadole, które w ostatnich latach staje się coraz częstszym miejscem odwiedzanym przez turystów. Przystań, wypożyczalnie sprzętów i możliwości uprawiania sportów wodnych oraz doskonałe warunki dla miłośników wędkarstwa sprawiają, że teren ten staje się coraz bardziej atrakcyjny dla wczasowiczów. Godnym polecenia jest skansen "ZAGRODA GBURSKA", w którym można obejrzeć XIX-wieczne budynki gospodarcze: stodołę, stajnię, wozownię oraz chatę gbura wyposażoną w oryginalne meble. Ciekawostką jest figurka w drzewie, usytuowana w centrum Nadola. Drzewo to zostało złamane przez wywrotkę wiozącą materiał budowlany do elektrowni. Postanowiono jednak je zachować na pamiątkę i wypełniono betonem, a w jego wnętrzu usytuowano figurę Chrystusa. Następnej wiosny drzewo wypuściło listki i do dziś pięknie rośnie.

Skarszewy

W mieście wyróżnia się otoczony częściowo murami obronnymi kompleks średniowiecznego miasta o zachowanym układzie ulic i parceli budowlanych. Warto odwiedzić gotycki kościół pw. Michała Archanioła, ze zwieńczona śmiesznie małym hełmem, wieżą. Bogate wyposażenie kościoła, na które składa się 8 ołtarzy, ambona, chrzcielnica oraz kilka ciekawych obrazów jest barokowe i rokokowe. Warto także zwrócić uwagę na usytuowaną na ścianie szczytowej figurę św. Jana Nepomucena pochodzącą z połowy XVIII wieku. Drugi ze skarszewskich kościołów to wybudowana w latach 1879-81, na południe od murów miejskich, ewangelicka świątynia o typowym neogotyckim kształcie. Nieczynny po wojnie kościół przez dziesięciolecia użytkowany był jako magazyn, a od kilku lat stanowi kościół filialny miejscowej parafii.

W północno-zachodniej części Starego Miasta, na naturalnym półwyspie opływanym przez rzekę Wietcisę znajduje się skarszewski zamek . Jest to jedyny zamek joannicki i jeden z najstarszych na Pomorzu Gdańskim zamków. Dawny zespół zamkowy składał się z trzech budowli - zamku wysokiego, zamku średniego zwanego także kamienicą oraz budynku gospodarczego. Całość otoczona była niegdyś murami, a od miasta oddzielała je głęboka fosa.

Oryginalne mury miejskie i fragmenty baszt obronnych zachowały się w południowej i wschodniej części miasta. Miasto niegdyś otaczały ponadto mokradła, rzeka Wietcisą i fosa miejska. Część baszt wykorzystywana była także do celów innych niż obronne. Przykładem może być stosunkowo dobrze zachowana Baszta Skazańców usytuowana w południowo-wschodnim narożniku murów. Tu właśnie przetrzymywani byli skazańcy i wykonywano wyroki śmierci.

Wędrując po Skarszewach warto zwrócić uwagę na częściowo zachowane XVIII-wieczne kamienice mieszczańskie oraz budynki publiczne. Są one położone głównie w rejonie rynku noszącego nazwę pl. Hallera.

Pas nadmorski

Tereny sąsiadujące z Zatoką Pucką, ograniczone od północy słonecznymi plażami Jastrzębiej Góry, Karwi, Dębek, a od południa rozległymi lasami Puszczy Darżlubskiej, stanowią Kaszubskie Pobrzeże. Stare miasteczka rybackie, rozłożone wśród rozległych lasów i pól oraz dworki i dobrze rozwinięta baza turystyczna są walorami tego obszaru.

Głównym ośrodkiem Pobrzeża Kaszubskiego jest Puck. Sąsiednie Władysławowo oraz leżące na półwyspie Chałupy, Jastarnia, Jurata i Hel to znane ośrodki turystyczne ożywające w okresie sezonu letniego. Atrakcyjne dla amatorów wakacji nad morzem są również tereny wycieczkowe wokół Krokowej i Żarnowca.

Puck leży w odległości 40 km od Gdyni i 30 km od Wejherowa. To stare miasto portowe było w XIII-tym wieku siedzibą kasztelanii, a po otrzymaniu praw miejskich w roku 1348 został ufortyfikowany i wybudowano w nim zamek. Zachowanie czytelnego, średniowiecznego układu ulic w centrum oraz zwarta zabudowa ułatwiają poruszanie się po mieście. Interesujący jest przede wszystkim obszar Starego Miasta, ograniczony Zatoką oraz ulicami. Przy Starym Rynku zlokalizowany jest dawny Ratusz, wybudowany w 1865 roku oraz szereg urokliwych kamieniczek mieszczańskich z XVIII-tego i początku XIX-tego wieku. W sezonie przy północnej pierzei rynku ustawiona jest olbrzymia scena, na której odbywają się imprezy kulturalne.

Dosłownie kilka kroków od rynku, przy ulicy Morskiej, prowadzącej do portu, zlokalizowany jest najciekawszy zabytkowy obiekt Pucka - Kościół ś.w. Piotra i Pawła, zwany powszechnie farą. Początki świątyni sięgają Xlll-tego wieku. Obecny, murowany kościół powstał u schyłku XIV-tego wieku. We wnętrzu kościoła znajdują się między innymi: gotycka kaplica chrzcielna, XVI-wieczna kaplica Wejherów oraz interesujące obrazy fundatorów. Dwukondygnacyjny ołtarz główny pochodzi z drugiej połowy XVIII-tego wieku. Po zwiedzeniu kościoła warto udać się do pobliskiego portu. W budynkach przyportowych można zwiedzić małe Muzeum Rybackie im. A.Budzisza, a przy wyjściu z portu, po prawej stronie basenu portowego, obejrzeć możemy pamiątkowy Słup Zaślubinowy ustawiony na pamiątkę zaślubin Polski z morzem dokonanych przez gen. Hallera w 1920. We wzniesionym około 1757 roku Szpitaliku Miejskim znajduje się siedziba główna Muzeum Ziemi Puckiej, prezentującego bogate zbiory etnograficzne z terenu ziemi puckiej. Obok XIX-wieczna kuźnia z zachowanym wyposażeniem.

Na zachód od Pucka znajduje się zwarty kompleks lasów liściastych zwany Puszczą Darżlubską. Bukowe i mieszane lasy sięgają na południu do szerokiej doliny Redy, a na zachodzie po rzekę Piaśnicę i Jezioro Żarnowieckie. Pośród lasów rozrzucone są malownicze wioski, w których zachowało się wiele cennych zabytków architektonicznych. Od strony północnej za szeroką doliną rzeki Płutnicy wznosi się na wysokość ponad 35 m n.p.m. Kępa Swarzewska. Ograniczona od południa doliną Redy Kępa Pucka jest największym obszarowo płatem wysoczyzny o wyjątkowo płaskiej powierzchni. Miejscami wysokość Kępy wynosi aż 97, 5 m n. p. m. Od strony zatoki podziwiać można malowniczy, klifowy brzeg.

Obok trasy z Redy do Pucka, po wjechaniu na Kępę Pucką mijamy niewielką wieś Rekowo Górne. Znajduje się tu jedna z bardziej reprezentacyjnych rezydencji ziemiańskich. Uroku niskiemu pałacykowi dodaje zdobiona wieża, górująca nad środkową częścią budowli. 3 km dalej w kierunku Pucka, w miejscowości Sławutówko, mijamy rzekę Gizdebkę i niszczejący, ceglany, XIX-wieczny młyn, stanowiący jeden kompleks architektoniczny z niewidocznym z drogi potężnym pałacem von Belowów. Pałac ten stoi w otoczeniu wysokich buków, a dojeżdża się do niego drogą prowadzącą przez plac między zabudowaniami folwarcznymi. W lesie niedaleko pałacu znajduje się grobowiec rodzinny dawnych właścicieli.

Niewielki pałacyk z lat 70-tych XIX-tego wieku znajduje się również w pobliskim Celbowie. Majątek ten w początkach XIX-tego wieku nabyła rodzina gdańskich browarników - Rodenackerów. Prócz dworu znajduje się tu interesująca wieża ciśnień, przypominająca z daleka samotną basztę, oraz aleja kasztanowców wiodąca z Celbowa do szosy Reda-Puck.

Mieszkańcy Świecina do dziś mogą pokazać miejsce walki i położenia obozów. Około 3 km na wschód od Święcina znajdują się dwa duże głazy narzutowe. Mniejszy z nich zwany jest "Bożą Stopką", a większy, po prostu "Diabelskim Kamieniem". Oba wykorzystywane są od wieków jako kamienie graniczne.

Z kamieniem "Boża Stopka" związana jest legenda o anielskiej interwencji w spór dwóch braci. Anioł dotknął stopą kamienia i do dziś widoczny jest tam ślad niedużej stopki.

Leżące 7 km od Pucka Darżlubie jest jedną z najstarszych miejscowości w rejonie Pucka. Po raz pierwszy wzmiankowane było w roku 1296 jako posiadłość Radzisława. W roku 1333 Krzyżacy przekazali Darżlubie z sąsiednim Domatowem oliwskim cystersom w zamian za majątek Swornegacie, położony koło Chojnic. Od wieków Darżlubie jest bogatą i bardzo ludną wsią, a na uwagę zasługuje jedynie stara XIX-wieczna kapliczka przydrożna.

Urokliwsze i ciekawsze od Darżlubia jest leżące po sąsiedzku na śródleśnej polanie Mechowo. Od roku 1300 należało do dóbr klasztoru w Oliwie. We wsi znajduje się przepiękny kościółek z 1742 roku, ufundowany przez oliwskiego opata Jacka Rybińskiego, z barokowym wyposażeniem i nietypowym kandelabrem z rogów jeleni. Drugą atrakcją wsi są groty, położone tuż przy wjeździe do Mechowa, w lasku po lewej stronie drogi. Powstały one poprzez zlepienie związkami wapnia polodowcowych piasków i żwirów. Podobno przed wiekami poprzez groty istniało połączenie z odległym o 10 km klasztorem w Żarnowcu.

Kępa Swarzewska obejmuje obszar pomiędzy Puckiem, nasadą Półwyspu Helskiego i Jastrzębią Górą. Od zachodu i południa ograniczona jest bagnistą doliną Płutnicy i Czarnej Wdy. Jest przeciwieństwem pobliskiej Puszczy Darżlubskiej - praktycznie nie ma tu lasów a teren jest stosunkowo płaski. Najciekawszym fragmentem Kępy Swarzewskiej są klify w Rozewiu i Jastrzębiej Górze. Duże wsie legitymują się często ponad 700-letnią historią i wieloma zabytkami architektonicznymi.

Władysławowo leży u nasady Półwyspu Helskiego. Jest ono też najdłuższym miastem Kaszub. Poszczególne miejscowości Karwia, Ostrowo, Jastrzębia Góra, Chłapowo, Chałupy, administracyjnie są dzielnicami Władysławowa.

Chłapowo ta niewielka wieś letniskowa usytuowana jest na wysokim, klifowym brzegu przy drodze do Jastrzębiej Góry i Karwi, nie opodal malowniczego Wąwozu Chłapowskiego, zwanego po kaszubsku "Rudnikiem". Warto zatrzymać się tutaj i zejść wąwozem ok 250 metrów do plaży. Zbocza parowu porośnięte są kwitnącym na żółto żarnowcem, smukłymi jałowcami oraz zaroślami rokitnika i zdziczałych drzewek owocowych. Przepiękny widok wysokiego klifowego brzegu, zwieńczonego na zachodzie latarnią w Rozewiu.

Za Chłapowem, po minięciu terenów wojskowych, już na przedmieściach Jastrzębiej Góry, leży Rozewie, najdalej na północ wysunięty skrawek Polski. Miejsce to rozsławiła zbudowana w roku 1821 latarnia morska. W roku 1978 wieża została podwyższona o 8 m. W budynku latarni mieści się stała ekspozycja muzealna, poświęcona latarnictwu. Latarnia udostępniona jest do zwiedzania przez cały rok.